حوادث طبیعی و اقدامات خرابکارانه، حوادثی نادر‌ و غیر قابل پیش‌بینی  با احتمال وقوع کم هستند که تاثیرات شدیدی به دنبال دارند و خسارات سنگینی را بر سیستم‌های قدرت تحمیل می‌نمایند. مانند حادثه خاموشی گسترده ژاپن در سال 2016، که بنابر گزارش خبرگزاری‌های رسمی، در حدود 580 هزار منزل مسکونی و بسیاری از دستگا‌های دولتی و اداری توکیو پایتخت ژاپن، برای ساعاتی در خاموشی فرو رفت و تبعات مختلفی را برای این کشور در پی داشت.

در چند سال گذشته مفهوم تازه‌ای در صنعت برق تحت عنوان تاب‌آوری مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است که مرز بین استحکام شبکه و قابلیت اطمینان شبکه محسوب می‌شود. لزوم توجه به بحث افزایش تاب‌آوری شبکه‌ و تداوم تامین برق با توجه به تبعات مختلف ناشی از خاموشی‌ در سطوح اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بیش از پیش احساس می‌شود. به طور کلی مفهوم تاب آوری این چنین تعریف می‌شود: ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه‌دار و توانایی ترمیم خود 

این عبارت، تاب‌آوری را به اختصار مجموعه‌ای از ظرفیت‌هایی می‌داند که در شرایط دشوار به سیستم کمک می‌کند تا بتواند با حداقل خسارت و آسیب از موقعیت‌های غیرمنتظره عبور‌ کند، در برابر استرس و فشار سرسختانه بیاستد و با نهایت توان با شرایط بسیار نامطلوب مقابله نماید. مهم‌ترین نکته پس از برطرف شدن عامل ایجاد فشار بر شبکه این است که با سرعت به حالتی طبیعی و پایدار بازگردد. بنابراین تاب‌آوری توانایی شبکه و سیستم‌های موجود برای پیش‌بینی، انطباق یک حادثه و بازیابی سریع از آن رویداد معرفی می‌شود. دیده شدن مفهوم تاب‌آوری در قالب یک شاخص، قید و یا حتی به عنوان قسمتی از تابع هدف نیز از روش‌های مرسوم در نظر گرفتن این مفهوم در مطالعات است. 

یکی از مباحث بنیادی و مهم در بهره‌برداری از سیستم‌های قدرت، مسأله در مدار قرار گرفتن واحدهای نیروگاهی است، که در تعریفی ساده به برنامه‌ریزی ورود و خروج واحدها با در نظر گرفتن قیودی گفته‌ می‌شود که به موجب آن، بهره‌بردار سیستم قدرت حداقل هزینه ممکن را متحمل ‌‌شده و واحدهای غیر ضروری خاموش ‌می‌گردد. ترکیب این مسأله به عنوان مسأله اصلی و پایه با یک یا چند زیر مسأله فرعی، رویکردی است که برنامه‌ریزی ورود خروج واحدها را با دقت و امنیت بیشتری همراه می‌کند. یکی از فاکتورهای تعیین کننده در برنامه ریزی در مدار قرار گرفتن واحدهای نیروگاهی در نظر گرفتن میزان تاب آوری برنامه ریزی است.  به نحوی که برنامه ریزی ایده آل ضمن افزایش حداکثری تاب آوری محقق می شود.

در ادامه میتوانید از لینک زیر مقاله مرتبط با این موضوع را مشاهده فرمایید:

مقاله ژورنال تبریز - تاب آوری و در مدار قرار گرفتن واحدهای نیروگاهی